Akumulatory zgodne z ustawą NDAA to rozwiązania zasilające dla sektora obronnego, pozyskiwane i produkowane zgodnie z obowiązującymi wymogami dotyczącymi zamówień na akumulatory, określonymi w ustawie o upoważnieniu do obrony narodowej (National Defense Authorization Act). Zgodność z tymi wymogami może dotyczyć montażu końcowego, producentów akumulatorów i ogniw, statusu podmiotu zagranicznego budzącego obawy (FEOC), pozyskiwania funkcjonalnych komponentów ogniw, progów opartych na kosztach oraz licencjonowania technologii.
Niniejszy przewodnik techniczny obejmuje kwestie identyfikowalności łańcucha dostaw, wdrażania DFARS, zasad preferencji krajowych, podmiotów objętych ograniczeniami, wymagań dotyczących pochodzenia materiałów oraz kwalifikacji technicznej.
Przeczytaj Przegląd technologii
Innowacyjna technologia litowo-jonowych akumulatorów krzemowych do zastosowań o znaczeniu krytycznym w wojskowości, obronności i bezpieczeństwie
Technologie akumulatorów o ultra wysokiej gęstości energii dla dronów wojskowych i rządowych oraz systemów bezzałogowych
Jeśli projektujesz, budujesz lub dostarczasz Akumulatory zgodne z ustawą NDAA, Załóż profil, aby zaprezentować swoje możliwości i nawiązać kontakt z osobami, które aktywnie poszukują Twoich rozwiązań.
Proces zaopatrzenia w baterie dla amerykańskich sił zbrojnych i systemów obronnych zmierza w kierunku znacznie dokładniejszej kontroli łańcucha dostaw. Najnowsze ustawy o upoważnieniu do obrony narodowej (NDAA) dotyczą nie tylko miejsca montażu baterii, ale również podmiotów zaangażowanych w produkcję, pochodzenia funkcjonalnych elementów ogniw, własności i kontroli oraz licencji technologicznych wykorzystywanych w produkcji zaawansowanych baterii i ogniw.
Zgodność akumulatorów z ustawą NDAA zależy zatem nie tylko od miejsca ostatecznej produkcji. Obowiązujące wymagania różnią się w zależności od rodzaju akumulatora, programu zakupowego, umowy lub porozumienia, łańcucha dostaw komponentów oraz zaangażowanych podmiotów. Oprócz przepisów ustawy NDAA dotyczących akumulatorów mogą mieć zastosowanie inne federalne i departamentowe zasady zaopatrzenia, co sprawia, że identyfikowalność staje się coraz ważniejsza w całym łańcuchu dostaw akumulatorów dla sektora obronnego.
Kilka kolejnych ustaw NDAA kształtuje obecnie proces pozyskiwania akumulatorów dla sektora obronnego. Ustawa NDAA na rok budżetowy 2024 wprowadziła ograniczenia dotyczące akumulatorów produkowanych przez określonych producentów, ustawa NDAA na rok budżetowy 2025 ustanowiła wymagania dotyczące strategii w zakresie akumulatorów obejmującej cały departament, a ustawa NDAA na rok budżetowy 2026 stworzyła szersze ramy prawne dotyczące zaawansowanych akumulatorów i ogniw.
Akumulator SoloPack firmy Galvion zgodny z ustawą NDAA.
Od 1 października 2027 r. sekcja 154 zabrania przeznaczania lub wydatkowania środków Departamentu Obrony na zakup akumulatorów produkowanych przez firmy CATL, BYD, Envision Energy, EVE Energy, Gotion High-Tech, Hithium Energy Storage Technology lub ich następców prawnych. Akumulator uznaje się za wyprodukowany przez jeden z tych podmiotów, jeżeli podmiot ten montuje lub wytwarza produkt końcowy albo wytwarza lub w inny sposób dostarcza większość komponentów wykorzystywanych w akumulatorze. Sekretarz Obrony może uchylić to ograniczenie.
Przepis ten wykracza zatem poza samą markę widniejącą na gotowej baterii. Wybór innego producenta zestawu baterii niekoniecznie eliminuje obawy wynikające z sekcji 154, jeżeli wymieniony podmiot montuje lub wytwarza produkt końcowy albo dostarcza większość komponentów baterii.
Sekcja 883 ustawy NDAA na rok budżetowy 2025 nakłada obowiązek opracowania strategii dotyczącej akumulatorów w całym Departamencie Obrony, uwzględniającej ryzyko związane z łańcuchem dostaw, malejące zdolności produkcyjne, niedobory materiałów, przestarzałe akumulatory, standaryzację, testowanie i certyfikację oraz przyszłe wymagania. Wymaga ona również sporządzenia wykazu zaawansowanych akumulatorów wykorzystywanych w obecnych i przyszłych zastosowaniach, w tym przestarzałych akumulatorów w istniejących systemach.
Przepis ten dotyczy przede wszystkim strategii w zakresie akumulatorów dla sektora obronnego oraz odporności bazy przemysłowej, a nie ustanowienia odrębnego zakazu pozyskiwania lub określania procentowego udziału w zamówieniach. Niemniej jednak wzmacnia on szersze przejście w kierunku skoordynowanych, identyfikowalnych i odpornych zamówień na akumulatory.
Sekcja 842 ustawy NDAA na rok budżetowy 2026 uzupełniła przepis 10 U.S.C. § 4865. Wymaga on od Sekretarza Obrony dokonywania zamówień na zaawansowane akumulatory i ogniwa, których funkcjonalne elementy ogniw oraz technologia – niezależnie od tego, czy są nabywane jako produkty końcowe, czy też wbudowane w systemy bojowe i wsparcia – nie są własnością podmiotu zagranicznego budzącego obawy, nie pochodzą od niego, nie są przez niego rafinowane ani produkowane.
Wymóg ten nie jest uzależniony od konkretnej platformy. Ma on zastosowanie do wszystkich systemów i sprzętu obronnego, w przypadku których zaopatrzenie w zaawansowane baterie lub ogniwa objęte zakresem ustawy odbywa się w ramach zakupów objętych jej przepisami, a nie ogranicza się wyłącznie do systemów bezzałogowych ani żadnego innego konkretnego sektora technologicznego.
Główne terminy wdrożenia odnoszą się do różnych wymogów ustawowych. Należy je zatem rozpatrywać oddzielnie, a nie traktować jako jeden termin na zapewnienie zgodności.
| Data wejścia w życie | Wymóg |
| 1 października 2027 r. | Ograniczenie określone w sekcji 154 ustawy NDAA na rok budżetowy 2024 dotyczące akumulatorów produkowanych przez sześć wskazanych podmiotów lub ich następców prawnych. |
| 1 stycznia 2028 r. | Przepis 10 U.S.C. § 4865 ma zastosowanie do nowych programów zakupowych. |
| 1 stycznia 2029 r. | Przepis 10 U.S.C. § 4865 ma zastosowanie do standardowych baterii. |
| 30 stycznia 2031 r. | Artykuł 10 U.S.C. § 4865 ma zastosowanie do istniejących programów zakupowych. |
Sekcja 842 ma zastosowanie wyłącznie do umów lub innych porozumień zawartych po 18 grudnia 2025 r. Programy zakupowe – zarówno nowe, jak i istniejące – rozróżnia się w zależności od tego, czy przed wejściem w życie ustawy osiągnęły one etap rozwoju inżynieryjnego i produkcyjnego, kamień milowy B (Milestone B) lub równoważny punkt decyzyjny. Standardowy zestaw akumulatorów definiuje się jako taki, który jest stosowany w więcej niż jednym systemie uzbrojenia i nie jest zarządzany przez jednego kierownika ds. portfela zamówień.
Te etapowe terminy przewidują różne okresy przejściowe dla nowych programów, popularnych typów zestawów akumulatorów oraz istniejących programów zakupowych.
W sekcji 842 zastosowano definicję podmiotu zagranicznego budzącego obawy (FEOC) zawartą w 42 U.S.C. § 18741(a) oraz wyraźnie uwzględniono podmioty wymienione w sekcji 154 ustawy NDAA na rok budżetowy 2024. Podstawowa definicja wykracza poza listę producentów baterii i może obejmować podmioty zagraniczne na podstawie takich czynników, jak struktura własnościowa, kontrola, jurysdykcja lub kierownictwo kraju objętego przepisami, status sankcji oraz określone ustalenia dotyczące bezpieczeństwa narodowego.
Zgodność z wymogami dotyczącymi FEOC wymaga zatem czegoś więcej niż jedynie sprawdzenia nazwy bezpośredniego dostawcy akumulatorów. Na stan zgodności mogą wpływać istotne powiązania występujące na wcześniejszych etapach łańcucha dostaw, w zakresie produkcji ogniw, pozyskiwania komponentów oraz licencjonowania technologii.
Sekcja 842 definiuje funkcjonalne komponenty ogniw jako obejmujące materiały katodowe, materiały anodowe, separatory, folie anodowe oraz inne materiały funkcjonalne przyczyniające się do procesów chemicznych niezbędnych do magazynowania energii. Definicja ta wyraźnie obejmuje rozpuszczalniki, dodatki, sole elektrolitowe oraz wewnętrzne urządzenia zabezpieczające.
Definicja ta stawia zaopatrzenie na poziomie komponentów w centrum nowych ram prawnych, zamiast opierać się wyłącznie na kraju, w którym montowany jest gotowy zestaw akumulatorów.
Ustawa przewiduje ścieżkę zgodności w zakresie pozyskiwania i produkcji, pod warunkiem spełnienia trzech warunków. Ostateczny montaż musi być przeprowadzony przez podmiot inny niż FEOC, funkcjonalne elementy ogniwa stanowiące ponad 95 procent kosztów wszystkich funkcjonalnych elementów ogniwa muszą pochodzić ze źródeł innych niż FEOC, a akumulator lub ogniwo musi być wyprodukowane bez wykorzystania technologii licencjonowanej przez FEOC.
Próg 95 procent jest zatem wyraźnie oparty na kosztach. Nie jest on obliczany na podstawie masy akumulatora, wagi materiałów, objętości, zawartości minerałów ani procentowego udziału poszczególnych części pochodzących ze źródeł zgodnych z przepisami.
W odniesieniu do obliczeń dotyczących progu 95 procent sekcja 842 stanowi, że materiał lub komponent pochodzący od podmiotu, który został poddany recyklingowi i ponownemu przetworzeniu na terenie kraju, uznaje się za pochodzący od tego podmiotu, niezależnie od jego pierwotnego źródła.
Recykling krajowy może zatem wpływać na ustawowe obliczenia dotyczące pochodzenia, chociaż odrębne warunki dotyczące końcowego montażu oraz technologii objętej licencją FEOC nadal mają zastosowanie w przypadku korzystania z tej ścieżki zgodności w zakresie pozyskiwania i produkcji.
Zestawy akumulatorów Osiris od producenta akumulatorów Tulip Tech, spełniającego wymogi ustawy NDAA.
Sekcja 842 nie nakłada ogólnego wymogu, aby każda zgodna z przepisami ogniwo było produkowane w Stanach Zjednoczonych. Określona w niej ścieżka zgodności w zakresie pozyskiwania i produkcji koncentruje się na końcowym montażu bez udziału FEOC, progu kosztów komponentów funkcjonalnych wynoszącym ponad 95 procent oraz produkcji bez wykorzystania technologii objętej licencją FEOC.
Ogniwo wyprodukowane poza Stanami Zjednoczonymi nie jest automatycznie niezgodne z wymogami wyłącznie ze względu na miejsce produkcji. Z drugiej strony montaż ogniw lub zestawów akumulatorowych w Stanach Zjednoczonych nie gwarantuje automatycznie zgodności, jeśli w łańcuchu dostaw nadal występuje pozyskiwanie zabronionych komponentów, udział podmiotów FEOC lub licencjonowanie technologii.
To rozróżnienie pozwala również kwalifikującym się łańcuchom dostaw sojuszniczym i innym łańcuchom dostaw nieobjętym FEOC zachować znaczenie, z zastrzeżeniem wszelkich dodatkowych preferencji krajowych lub wymagań wynikających z konkretnych umów regulujących proces zakupu.
Sam status na poziomie producenta nie wystarcza do ustalenia wszystkich faktów wymaganych na mocy § 4865. Ramy prawne obejmują końcowy montaż, funkcjonalne elementy ogniw oraz technologię akumulatorową, co może wymagać wglądu wykraczającego poza producenta zestawu akumulatorowego i sięgającego do podstawowego łańcucha dostaw ogniw.
Uzasadniona dokumentacja zgodności może zatem obejmować następujące dowody:
Kontrole te stanowią znacznie mocniejszy dowód niż sama ogólna deklaracja producenta.
Sekcja 842 wyłącza baterie lub ogniwa nabywane do telefonów komórkowych, laptopów, osobistych urządzeń elektronicznych oraz sprzętu medycznego przeznaczonego do użytku w środowiskach biurowych, administracyjnych, szpitalnych lub niebojowych. Wyłącza ona również dostępne w handlu baterie gotowe do użycia, wykorzystywane wyłącznie do konserwacji sprzętu, a także baterie nabywane na potrzeby badań, rozwoju, testów i oceny prowadzonych przez Departament Obrony (DoD).
Sekretarz Obrony może również udzielić rocznego zwolnienia w odniesieniu do konkretnego systemu lub baterii, jeżeli w razie potrzeby nie można uzyskać w wystarczającej ilości produktów spełniających wymogi, po rozsądnych kosztach. Oddzielne podstawy zwolnienia mają zastosowanie do niektórych baterii wbudowanych, które nie są funkcjonalnymi czynnikami umożliwiającymi zdolność operacyjną i nie stwarzają żadnego ryzyka związanego z bezpieczeństwem ani zaopatrzeniem. Sekretarz może przekazać uprawnienia do udzielania zwolnień wyłącznie podsekretarzowi obrony ds. zaopatrzenia i utrzymania.
Są to określone ustawowo wyłączenia i mechanizmy zwolnień, a nie ogólne zwolnienia z weryfikacji łańcucha dostaw.
Zgodność akumulatorów z ustawą NDAA funkcjonuje równolegle z innymi federalnymi i departamentalnymi wymogami dotyczącymi zamówień publicznych. Spełnienie wymogów sekcji 154 lub § 4865 nie oznacza zgodności ze wszystkimi ograniczeniami, które mogą mieć zastosowanie do akumulatora, jego komponentów lub szerszego systemu obronnego.
Sekcja 805 ustawy NDAA na rok budżetowy 2024 wprowadza odrębne ograniczenia dotyczące podmiotów wyznaczonych na mocy sekcji 1260H oraz podmiotów podlegających ich kontroli. Zakaz zawierania umów bezpośrednich wszedł w życie 30 czerwca 2026 r. Szerszy zakaz dotyczący towarów i usług wchodzi w życie 30 czerwca 2027 r. w odniesieniu do umów obejmujących towary lub usługi wytworzone lub opracowane przez podmioty objęte przepisami, w tym w ramach zamówień pośrednich. Ustawa zawiera istotne wyjątki, w tym dotyczące komponentów zdefiniowanych w federalnym prawie zamówień publicznych, dlatego też przepis z 2027 r. nie powinien być traktowany jako nieograniczony zakaz dotyczący wszystkich komponentów na wcześniejszych etapach łańcucha dostaw w sektorze obronnym.
Wymogi Departamentu Obrony (DoD) dotyczące zasady „Buy American” przewidują odrębną ocenę krajowego pochodzenia produktu końcowego. W przypadku odpowiednich wytworzonych produktów końcowych obecne przepisy DFARS zasadniczo wymagają produkcji w Stanach Zjednoczonych wraz z przestrzeganiem odpowiedniego progu kosztów komponentów pochodzących ze Stanów Zjednoczonych i krajów kwalifikowanych, który wynosi 65 procent dla dostaw w latach 2024–2028 oraz 75 procent od 2029 r., z zastrzeżeniem obowiązujących wyjątków i postanowień umownych.
Współczynniki te są niezależne od testu kosztów komponentów komórek funkcjonalnych niebędących FEOC, przewidzianego w sekcji 842, wymagającego udziału powyżej 95 procent.
Artykuł 10 U.S.C. § 4863 nakłada ograniczenia dotyczące określonych metali specjalistycznych w niektórych końcowych produktach i komponentach przeznaczonych dla sektora obronnego, natomiast § 4872 obejmuje materiały, w tym niektóre magnesy stałe, wolfram, tantal i molibden. W zależności od konstrukcji baterii oraz szerszego kontekstu produktu końcowego przepisy te mogą wprowadzać odrębne wymagania dotyczące pochodzenia materiałów.
Federalne kontrole importowe mogą ograniczać wprowadzanie towarów, w przypadku których łańcuchy dostaw wiążą się z niedozwolonymi praktykami pracy przymusowej lub podmiotami podlegającymi obowiązującym ograniczeniom importowym. Minerały, materiały i komponenty akumulatorów mogą zatem podlegać odrębnym wymogom kwalifikacyjnym dotyczącym importu, niezależnie od ich statusu w ramach ustawy NDAA.
Zgodność z NDAA dotyczy kwalifikowalności źródeł zaopatrzenia. Nie określa ona parametrów elektrycznych, bezpieczeństwa, zgodności z wymogami środowiskowymi, interoperacyjności ani kwalifikacji do stosowania w systemach wojskowych.
Akumulatory przeznaczone dla sektora obronnego mogą wymagać oddzielnej kwalifikacji pod kątem temperatury, wstrząsów, drgań, wysokości, zanurzenia, kompatybilności elektromagnetycznej, bezpieczeństwa transportu, zachowania termicznego, ładowania, okresu przechowywania oraz innych warunków misji. Wymiana ogniwa objętego ograniczeniami może również wpłynąć na kalibrację systemu zarządzania akumulatorem (BMS), zachowanie napięcia, opakowanie, zarządzanie termiczne, oprogramowanie oraz certyfikację bezpieczeństwa.
Zgodny z wymogami akumulator zamienny nadal wymaga zatem prac inżynieryjnych i kwalifikacyjnych odpowiednich dla danego systemu wojskowego.
Etapowe terminy ustawowe zapewniają czas na analizę łańcucha dostaw i zmianę dostawców, jednak przeprojektowanie lub wymiana baterii wojskowych może wymagać znacznych nakładów inżynieryjnych. Istniejące programy mogą opierać się na ogniwach, których nie da się zastąpić bez zmian w charakterystyce mocy, ładowaniu, konstrukcji termicznej, integracji mechanicznej lub kwalifikacji.
Nowe programy będą musiały spełnić wymagania § 4865 od stycznia 2028 r., a następnie dotyczy to standardowych baterii w 2029 r. oraz istniejących programów zakupowych w 2031 r. Programy mogą wykorzystać ten okres przejściowy na zidentyfikowanie źródeł ogniw i komponentów, określenie zależności od FEOC, ustalenie danych dotyczących kosztów komponentów funkcjonalnych, kwalifikację alternatyw oraz zarządzanie istniejącymi zapasami.
Zgodność z przepisami wymaga również stałego nadzoru. Zmiany właścicielskie, nowe źródła komponentów, przeniesienia produkcji, umowy licencyjne lub zmiany statusu podmiotu objętego ograniczeniami mogą wpłynąć na stan zgodności, nawet jeśli akumulator zachowuje ten sam numer katalogowy.
Sekcja 842 nakazała sekretarzowi obrony dokonanie zmian w DFARS w ciągu 180 dni od wejścia w życie ustawy w celu uwzględnienia § 4865. Ustawowy termin wdrożenia upłynął 16 czerwca 2026 r. Sama ustawa określa wymogi dotyczące stopniowego zaopatrzenia i ma zastosowanie wyłącznie do umów lub innych porozumień zawartych po 18 grudnia 2025 r.
Sprawa DFARS nr 2024-D011 dotyczy obecnie wdrożenia zarówno sekcji 154 ustawy NDAA na rok budżetowy 2024, jak i sekcji 842 ustawy NDAA na rok budżetowy 2026. W aktualnym Zunifikowanym Programie na rok 2026 sprawa ta nadal figuruje na etapie projektu przepisów, natomiast 1 października 2027 r. pozostaje ustawową datą wejścia w życie zakazu określonego w sekcji 154.
W związku z tym wykonawcy z sektora obronnego oraz zespoły ds. zamówień muszą uwzględniać zarówno uchwalone wymogi ustawowe, jak i klauzule DFARS, oświadczenia, przepisy pochodne oraz procedury mające zastosowanie do poszczególnych zaproszeń do składania ofert lub umów w miarę postępów we wdrażaniu.
Zgodność akumulatorów stosowanych w sektorze obronnym przesuwa się z oceny gotowego produktu w kierunku identyfikowalności w całym łańcuchu dostaw akumulatorów. Sekcja 154 nakłada ograniczenia na baterie produkowane przez określone podmioty, natomiast sekcja 842 oraz 10 U.S.C. § 4865 rozszerzają zakres analizy na funkcjonalne elementy ogniw, udział podmiotów FEOC, montaż końcowy, koszty komponentów oraz licencjonowaną technologię.
Akumulator zmontowany w Stanach Zjednoczonych nie jest automatycznie zgodny z przepisami, a ogniwo wyprodukowane za granicą nie podlega automatycznemu zakazowi. Należy spełnić konkretne wymagania dotyczące źródeł zaopatrzenia, podmiotów i technologii, poparte dowodami odpowiednimi dla danego zamówienia.
Jednocześnie zgodność z przepisami NDAA stanowi jedynie jeden z elementów procesu zamówień publicznych na baterie wojskowe. Zasady preferencji krajowych, przepisy dotyczące podmiotów objętych ograniczeniami, materiały specjalistyczne, kontrole dotyczące pracy przymusowej, wymogi importowe oraz kwalifikacje techniczne – wszystkie te czynniki mogą mieć wpływ na to, czy dana bateria kwalifikuje się i jest odpowiednia dla konkretnego programu obronnego Stanów Zjednoczonych.
Wyszukiwanie firm i produktów
