Producenci i dostawcy wojskowych systemów przeciwdziałania dronom wykorzystywanych w operacjach obrony przed dronami i CUAV
Przeczytaj Przegląd technologii
Rewolucyjna nowa technologia przeciwdziałania bezzałogowym statkom powietrznym (UAS) oraz precyzyjne systemy dostarczania ładunku
Technologie przeciwdziałania dronom wykorzystujące fale radiowe i cyberbezpieczeństwo dla zastosowań wojskowych, sił specjalnych i rządowych
Elektroniczne środki przeciwdziałania (ECM) oraz technologia zakłócania częstotliwości radiowych (RF) zapewniająca ochronę przed zagrożeniami ze strony improwizowanych ładunków wybuchowych (RCIED) oraz dronów
Jeśli projektujesz, budujesz lub dostarczasz Systemy przeciwdziałania dronom, Załóż profil, aby zaprezentować swoje możliwości i nawiązać kontakt z osobami, które aktywnie poszukują Twoich rozwiązań.
Szybkie rozpowszechnienie bezzałogowych statków powietrznych (UAV) w sektorze cywilnym i wojskowym stworzyło niezliczone wyzwania w zakresie obrony. UAV są tak stare jak loty z napędem silnikowym. Brytyjski Królewski Korpus Lotniczy, prekursor Królewskich Sił Powietrznych, wykorzystywał bezzałogowe statki powietrzne już podczas I wojny światowej. Od 1917 roku Brytyjczycy eksperymentowali z samolotami sterowanymi radiowo w celu atakowania niemieckich sterowców typu Zeppelin. Sterowce te były wykorzystywane od stycznia 1915 roku do atakowania strategicznych celów w Wielkiej Brytanii. Od tego czasu badania, rozwój i wdrażanie bezzałogowych statków powietrznych (UAV) są kontynuowane.
To właśnie pod koniec lat 80. XX wieku rozprzestrzenianie się bezzałogowych statków powietrznych nabrało tempa. Miniaturyzacja technologii, zwłaszcza elektroniki, umożliwiła stosowanie w bezzałogowych statkach powietrznych coraz lżejszych i mniejszych systemów sterowania lotem. Miniaturyzacja pozwoliła również małym bezzałogowym statkom powietrznym na przewożenie lekkich kamer i innych czujników, które wcześniej byłyby zbyt ciężkie.
Postępy w elektronice i informatyce sprawiły, że bezzałogowe statki powietrzne stały się coraz łatwiejsze w pilotażu. Pilot nie musiał już sterować statkiem powietrznym tak, jak na przykład samolotem zdalnie sterowanym. Zamiast tego mógł wprowadzić serię punktów nawigacyjnych, dzięki czemu bezzałogowy statek powietrzny mógł lecieć po z góry ustalonej trasie, którą następnie podążał przy minimalnej interwencji człowieka. Tymczasem postępy w materiałoznawstwie, czego przykładem jest ewolucja włókna węglowego i tworzyw sztucznych, pomogły w opracowaniu małych, lekkich bezzałogowych statków powietrznych.
Pojawienie się małych, lekkich i łatwych w pilotażu bezzałogowych statków powietrznych miało dwie istotne konsekwencje: po pierwsze, bezzałogowe statki powietrzne mogły być teraz wykorzystywane na najniższym poziomie taktycznym do misji ISR (wywiad, obserwacja, rozpoznanie). Bezzałogowe statki powietrzne nie były już ograniczone do dużych, złożonych konstrukcji przeznaczonych do wspierania gromadzenia danych ISR na poziomie operacyjnym lub strategicznym. Mały bezzałogowy statek powietrzny mógł być wykorzystywany przez żołnierza pieszo do rozpoznania na bardzo krótkim dystansie, aby zajrzeć za budynek lub na drugą stronę wzgórza.
Po drugie, jak to często bywa, postępy w dziedzinie innowacji wojskowych przenoszą się do sektora cywilnego. Rozpowszechnienie małych, stosunkowo niedrogich wojskowych bezzałogowych statków powietrznych sprawiło, że cywilne wersje tej technologii trafiły w ręce konsumentów.
W latach 2010. bezzałogowe statki powietrzne (UAV), zwane potocznie dronami w świecie cywilnym, stały się powszechne w sklepach elektronicznych i hobbystycznych na całym świecie. Statki te były nabywane nie tylko do celów rekreacyjnych. Sektor komercyjny z entuzjazmem przyjął technologię dronów. Obecnie bezzałogowe statki powietrzne są wykorzystywane do wielu zadań, od kontroli linii energetycznych po monitorowanie rolnictwa i środowiska.
Rozpowszechnienie bezzałogowych statków powietrznych (UAV) stworzyło nowe zagrożenia:
W obu przypadkach statki powietrzne te mogą gromadzić wrogie dane wywiadowcze, obserwacyjne i rozpoznawcze (ISR) dotyczące konkretnych celów lub, co gorsza, przewozić amunicję, która ma zostać zrzucona z drona. W niektórych przypadkach statki powietrzne mogą być nawet wykorzystywane w stylu „kamikaze” – załadowane materiałami wybuchowymi i celowo rozbijane o cel.
Trwająca wojna na Ukrainie ilustruje wpływ, jaki bezzałogowe statki powietrzne wywierają na działania wojenne. Raport brytyjskiego Royal United Services Institute opublikowany w maju 2023 r. wskazywał, że Ukraina traciła 10 000 bezzałogowych statków powietrznych miesięcznie w walkach z Rosją. Nieuprawnione użycie dronów nadal stanowi zagrożenie w sektorze cywilnym. Pod koniec grudnia 2018 r. doniesienia o zauważeniu drona w pobliżu londyńskiego lotniska Gatwick poważnie zakłóciły ruch lotniczy, powodując odwołanie lub przekierowanie nawet 1000 lotów.
Zagrożenia te stanowią bodziec do opracowywania i wdrażania systemów przeciwdziałania bezzałogowym statkom powietrznym (CUAV) do zastosowań cywilnych i wojskowych. Systemy CUAV składają się z czujników służących do wykrywania, identyfikacji i śledzenia statków powietrznych oraz elementów wykonawczych służących do ich neutralizacji. Czujniki mogą obejmować radary, urządzenia optroniczne, środki akustyczne oraz środki wsparcia elektronicznego (ESM).
Czujniki te wykrywają elektromagnetycznie bezzałogowe statki powietrzne (UAV) przy użyciu częstotliwości radiowej (RF), promieniowania podczerwonego lub światła widzialnego (radaru, ESM i optronika) lub dźwięk silników i wirników drona. Po wykryciu dron może zostać zidentyfikowany, a jeśli zostanie uznany za stanowiący zagrożenie – zneutralizowany.
Neutralizacja statku powietrznego może nastąpić poprzez działania kinetyczne, które obejmują atakowanie drona pociskami, takimi jak kule lub sieci. Bezzałogowe statki powietrzne można również unieszkodliwić elektronicznie poprzez zakłócanie łączy radiowych, z których korzystają w celu połączenia się z pilotem oraz uzyskania sygnałów globalnego systemu nawigacji satelitarnej do nawigacji.
Jednak neutralizacja bezzałogowych statków powietrznych wiąże się z pewnymi wyzwaniami. Wiele dronów jest niewielkich rozmiarów i cichych, co utrudnia ich wykrycie za pomocą środków elektronicznych, wizualnych i akustycznych. Podobnie ich niewielkie rozmiary sprawiają, że są one trudnymi celami do zneutralizowania za pomocą środków kinetycznych, co wyjaśnia, dlaczego zakłócanie ich łączy radiowych stanowi potencjalne rozwiązanie.
Wyzwania te podkreślają, dlaczego wraz ze wzrostem popularności bezzałogowych statków powietrznych (UAV) powstała branża zajmująca się przeciwdziałaniem im (CUAV). Wraz z postępem technologii dronów będą się rozwijać możliwości neutralizowania bezzałogowych statków powietrznych zarówno na polu walki, jak i poza nim.
Wyszukiwanie firm i produktów
Subskrybuj cotygodniowy eBrief
Najnowsze osiągnięcia inżynieryjne i techniczne prosto do Twojej skrzynki odbiorczej - dołącz do tysięcy inżynierów, którzy je otrzymują.