Producenci zakłócaczy sygnałów dronów oraz dostawcy zakłócaczy radiowych do dronów i bezzałogowych statków powietrznych (UAV) do zastosowań wojskowych i obronnych
Przeczytaj Przegląd technologii
Bezzałogowe statki powietrzne (UAV) stanowią trudny do wykrycia i zwalczania cel. Niewielkie rozmiary niektórych z tych statków powietrznych mogą utrudniać wykrywanie UAV zarówno wizualnie, jak i za pomocą radaru. Materiały używane do budowy UAV, takie jak tworzywa sztuczne i włókno węglowe, mogą wspólnie przyczyniać się do tego, że statek powietrzny ma niewielki sygnał radarowy. Niewielki sygnał może utrudniać wykrycie tych statków powietrznych za pomocą radaru.
Wyzwanie związane z wykrywaniem i śledzeniem bezzałogowych statków powietrznych za pomocą radaru lub metod wizualnych sprawia, że cele te trudno jest zwalczać środkami kinetycznymi. Trudności związane z atakiem kinetycznym skłoniły do przyjęcia innych podejść w walce z wrogimi bezzałogowymi statkami powietrznymi.
Bezzałogowe statki powietrzne do lotu wykorzystują energię elektromagnetyczną w postaci fal radiowych, znaną formalnie jako energia o częstotliwości radiowej (RF). Łącze radiowe łączy statek powietrzny z pilotem w podobny sposób, jak pilot zdalnego sterowania łączy widza z telewizorem. Dron może wykorzystywać łącze radiowe do przesyłania obrazu wideo lub zdjęć, a także innych gromadzonych danych i informacji, do pilota lub operatora czujników bezzałogowego statku powietrznego. Dane te są zazwyczaj przesyłane za pośrednictwem radiowego łącza danych.
Bezzałogowe statki powietrzne mogą wykorzystywać konstelacje Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do lotu. Statek powietrzny odbiera sygnały pozycjonowania, nawigacji i pomiaru czasu (PNT) z konstelacji GNSS, które pomagają mu ustalić pozycję, a tym samym obliczyć trasę lotu. Podobnie jak łącze radiowe łączące pilota z samolotem i umożliwiające transmisję danych, sygnały GNSS PNT wykorzystują energię radiową.
Zależność bezzałogowego statku powietrznego (UAV) od sygnałów radiowych stwarza potencjalne słabe punkty, które można wykorzystać do unieszkodliwienia tych statków powietrznych, gdyby stanowiły zagrożenie. Energia radiowa może być wykorzystywana do wykrywania, identyfikacji i śledzenia bezzałogowych statków powietrznych (UAV). Energia radiowa może być również wykorzystywana przeciwko tym statkom powietrznym w celu zakłócania łączności radiowej, od której są one zależne.
Na całym świecie kilka pasm częstotliwości jest zarezerwowanych lub udostępnionych do użytku przez bezzałogowe statki powietrzne (UAV). Na poziomie międzynarodowym częstotliwości te są przydzielane przez Międzynarodową Unię Telekomunikacyjną (ITU). ITU jest organem Organizacji Narodów Zjednoczonych odpowiedzialnym za globalną regulację wykorzystania widma radiowego.
ITU przeznaczyło 13 częstotliwości i pasm częstotliwości dla systemu dowodzenia i kontroli (C2) bezzałogowych statków powietrznych. C2 to termin zbiorczy obejmujący sterowanie dronem oraz wykorzystanie jego czujników. Częstotliwości C2 są podzielone na segment widma radiowego rozciągający się od 27 megaherców (MHz) do 5,8 gigaherca (GHz).
W praktyce 90 procent operatorów dronów wykorzystuje częstotliwości 2,4 GHz i 5,8 GHz do sterowania i kontroli dronów. Bezzałogowe statki powietrzne (UAV) mają do dyspozycji szereg konstelacji GNSS, z których mogą korzystać w celu uzyskania sygnałów PNT dla statków powietrznych, w tym amerykański system GPS, europejski Galileo, chiński Beidou oraz rosyjski GLONASS. Wszystkie te konstelacje dostarczają sygnały PNT w paśmie o szerokości od około 1,1 GHz do 1,6 GHz.
Wiele dronów wykorzystuje mechanizmy zabezpieczające, które zatrzymują ich lot w przypadku zakłóceń sygnałów C2 lub GNSS. Rozwiązanie to ma na celu zapobieżenie kontynuowaniu lotu przez statek powietrzny w trybie bezzałogowym, podobnie jak działa to w przypadku urządzenia „Dead Man’s Handle” w pociągu. Maszynista musi nieustannie aktywować urządzenie „Dead Man’s Handle” podczas prowadzenia pociągu. Jeśli urządzenie nie zostanie aktywowane, hamulce pociągu zostaną automatycznie uruchomione, aby zapobiec kontynuowaniu jazdy bez nadzoru człowieka. W przypadku utraty przez drona sygnału C2 lub GNSS, automatycznie wyląduje on w miejscu lub powróci do punktu startu. Logika podpowiada, że jeśli połączenia radiowe C2 lub GNSS mogą zostać przerwane, dron albo wyląduje, albo powróci do bazy.
ANCILE Counter UAS RF Shield firmy Allen Vanguard
Skierowanie sygnału zakłócającego RF w kierunku wrogiego bezzałogowego statku powietrznego (UAV) może poważnie ograniczyć zdolność lotu tego statku. Sygnał zakłócający musi być silniejszy niż sygnał C2 lub GNSS, z których korzysta UAV, aby uniemożliwić statkowi odbiór tych dwóch ostatnich transmisji. Bezzałogowy statek powietrzny nie będzie w stanie „usłyszeć” sygnału GNSS lub C2 przy silniejszym zakłóceniu. Nie mogąc dalej odbierać tych sygnałów, uruchomią się mechanizmy zabezpieczające bezzałogowego statku powietrznego, a statek albo wyląduje, albo powróci do punktu wyjścia.
Sygnał zakłócający może zostać wykorzystany jako środek do „włamania się” do systemu sterowania bezzałogowego statku powietrznego, aby umożliwić przejęcie kontroli nad dronem. Mając statek powietrzny pod swoją kontrolą, haker mógłby albo zmusić go do lądowania, albo skierować go w miejsce, gdzie mógłby go przejąć. Podobnie bezzałogowy statek powietrzny można zakłócić fałszywym sygnałem naśladującym transmisje PNT, które odbiera dron. Ten sfałszowany sygnał mógłby posłużyć do utrzymania bezzałogowego statku powietrznego z dala od określonych miejsc lub do skierowania go w inne miejsce.
Urządzenia zakłócające sygnał radiowy dronów występują w wielu kształtach i rozmiarach: dostępne są pojedyncze modele przypominające karabiny, które fizycznie kieruje się w stronę drona, aby zapewnić, że sygnał zakłócający jest skierowany na właściwy cel. Większe systemy przeciwdziałania dronom montowane na pojazdach często łączą zakłócacz z innym elementem wykonawczym, takim jak system kinetyczny. Systemy montowane na pojazdach lub systemy mobilne mogą obejmować radarowe, optroniczne i oparte na częstotliwościach radiowych systemy wykrywania dronów, tworząc samodzielny zestaw przeciwdziałania bezzałogowym statkom powietrznym. Zakłócacze dronów działające w paśmie radiowym można spotkać w wielu różnych lokalizacjach, od ochrony kluczowych miejsc, takich jak stadiony sportowe i duże imprezy, np. spotkania na szczycie, po rozmieszczenie na froncie taktycznym na polu bitwy.
Jeśli projektujesz, budujesz lub dostarczasz Urządzenia zakłócające sygnał dronów, Załóż profil, aby zaprezentować swoje możliwości i nawiązać kontakt z osobami, które aktywnie poszukują Twoich rozwiązań.
Wyszukiwanie firm i produktów
Subskrybuj cotygodniowy eBrief
Najnowsze osiągnięcia inżynieryjne i techniczne prosto do Twojej skrzynki odbiorczej - dołącz do tysięcy inżynierów, którzy je otrzymują.